Lichtbankje

Lichtbankje · 15. augustus 2020
Jaren geleden leerde ik om mijn eigen beste vriendin te zijn. Een cliché waar ik tegen aan vocht, want ik wilde er best iemand bij. Ik vond het maar irritant het idee dat ik uiteindelijk alle liefde moest vinden in mij. Toch ontdekte ik na veel geworstel en verken dat het wel heel fijn kan zijn als je jezelf de liefde kunt geven die je nodig hebt en daarvoor niet van de ander afhankelijk hoeft te zijn. Ik leerde mezelf te zien, te geven, te troosten, aan te moedigen en blij met mezelf te zijn....

Lichtbankje · 02. augustus 2020
Met Brene Brown (blogger en auteur door mij vooral bekend door het schrijven over schaamte)in mijn achterhoofd, begin ik deze blog. De enige manier om schaamte het hoofd te bieden, zo schrijft zij, is door er over te spreken met iemand. En ze heeft gelijk. Zo werkt het overigens bij mij met meer onderwerpen. Laatst was ik blij dat mijn blog over leegte mocht bestaan en zo is het ook met veel gesprekken over andere moeilijke onderwerpen gegaan. Iets dat er mag zijn, dat benoemd is, dat krijgt...
Lichtbankje · 20. april 2020
Ik zet je aan. Ik schijn je bij. Heel zachtjes mag jij je hoofdje op je kussen laten rusten. Je hoeft niet meer te denken. Je bent bij mij. Ik heb je wel zien wachten. Ik heb je wel zien vragen. Ik heb je wel horen smeken, mag de muziek alsjeblieft een klein beetje dichterbij. Ik kon niet om je vragen. Ik had je nog niet nodig. Ik voelde me niet zo dichtbij. Vandaag wil ik je vragen. Wil je alsjeblieft een beetje zonlicht vragen? een hartje opzetten voor mij? Wil je een hele lieve...

Lichtbankje · 15. maart 2020
De jas die ik draag past me letterlijk en figuurlijk niet meer. Maar makkelijk om eraf te komen is het niet. Je zou zeggen dat je hem gewoon uit kunt doen. Als ie niet meer past, trek hem dan uit. Maar zo gemakkelijk gaat dat dus niet. Jassen zeggen veel over een mens. De letterlijke jassen en de figuurlijke jassen. Net als fietsen, boeken, huizen en tuinen. Althans dat zijn dan de dingen waar ik betekenis op leg. Sommige mensen zullen zeggen dat je figuurlijke jassen niet kunt zien, maar ik...

Lichtbankje · 03. maart 2020
Simpel, hout, handig, gemakkelijk, leuk gezellig, ik hou er van. Een klein kistje van ikea. Ik ben dol op die dingetjes en op ikea, En op hout. Vanmiddag trof ik een oude bekende van de pabo in de ikea en dat deed me niet toevallig aan een ander kistje denken. Alweer 15 jaar geleden sprong ik van een kistje, stond ik boven op een kistje, schreeuwde op een kistje, zat ik in een kistje en rende ik om een kistje heen. En wat was dat een feest, dat dansen om dat kistje heen, met mijn mutsje op. Een...

Lichtbankje · 18. februari 2020
Op mijn blog vond ik een poosje geleden een commentaar met daarin de zin 'het glas is half leeg'. Op de een of andere manier zoeft die uitdrukking zo af en toe voorbij. Zo gaat dat soms. Ik buig mij namelijk wel vaker over uitdrukkingen en hoe deze gebruikt worden in de wereld om ons heen. Soms maak ik daar een spelletje van. Ik hou nou eenmaal van het filosoferen en bediscussiëren over hoe de taal wordt gebruikt. Noem me een schrijver, maar ik hou er dus van. Lege glazen zweven voorbij, ik...

Lichtbankje · 19. januari 2020
Graag dans ik een beetje door de kamer. Ik heb altijd graag gedanst. Tot vervelends toe voor vriendinnen in de kroeg die soms ook gewoon even een drankje wilde drinken. En niet perse weer door mij van de barkruk af gepusht wilden worden. Want dat kon ik periodes lang niet. Een drankje drinken. Niet zonder direct met de muziek mee te willen bewegen en eigenlijk niet meer kunnen luisteren naar het gesprek. Afwachtend op de leukste liedjes en anders het liefste weg. Want dat was gewoon nou eenmaal...

Lichtbankje · 06. januari 2020
Toen ik een verbinding aanging met N. leerde ik voor het eerst bewust kennis maken met verbindingen via de lucht. Ik leerde iemand voelen zonder dat ie er was. En ik begreep in die contacten later dat N. soms gewoon wist wat er met me was of waar ik mee bezig was. Een verbinding die bestaat zonder dat je elkaar hoeft te zien. Een verbinding, aan aanwezigheid, de liefde van een ziel. Als heel bijzonder ervoer ik dat. Vandaag de dag begrijp ik pas dat ik datzelfde heb gehad met nog een paar...

Lichtbankje · 19. december 2019
Een beetje een rottig gevoel. Het steeds dwars zitten van iets. Het blijft maar draaien en trekken en hangen. Alsof ik iets mee zeul als ik loop. Plots herinner ik me iets. De dagen voor kerst zijn ook dikwijls zo geweest. Bomvol konden ze zitten met dit trek en duw werk om me heen. Natuurlijk niet alle jaren, er waren ook feestelijke bij. Maar toch kenmerkt deze emotie zich het meest door dit jaarlijkse feest. Misschien is het dat ik kerst zo tekenend vind voor de verplichting ergens heen te...

Lichtbankje · 14. december 2019
Ik sta in de zon, althans daar lijkt het op. Op de heenweg fiets ik vol met de winterzon op mijn gezicht. Eerder op de dag zag ik al een gevisualiseerde zon. Zou het echt waar zijn? Dat ik zomaar ineens in de zon ben gezet? Niet meer hoeven leven met de problemen van andere mensen om me heen. Gewoon mogen leven, gewoon op mijn eigen weg. De juiste stappen heb ik afgelopen week gezet en ik voel een ware flow om me heen. Ik schrijf en teken en het lijkt ineens een gewone werkweek. Mijn eigen...

Meer weergeven