Traumabankje · 02. april 2022
Vandaag voel ik me depressief. Ik verlies het contact met mijn onderlichaam en dat doet me voelen als een klein meisje die de weg niet weet. Waar ik gisteren nog met mijn voetjes op de aarde danste en na lange tijd eindelijk weer contact durfde te maken met mijn onderrug en billen, heb ik me nu helemaal teruggetrokken uit mijn onderlijf. Bang voor contact, bang voor het fragiele leven dat daar wacht. Ik ben afgevallen en daardoor voelt alles niet meer in proportie en de verbinding met mijn...
Traumabankje · 01. april 2022
Ze zeggen wel eens dat wandelen de beste vorm van therapie is. Tijdens zo'n wandeling kan je alles overdenken en je maakt bepaalde stofjes los die je dan weer gelukkig maken. Vandaag heb ik zo'n wandeling. Mijn lichaam wijst me het pad van de gebaande weg. Alleen dat al voelt even weer bevrijdend. De laatste tijd ben ik veel met mijn lichaam bezig op negatieve wijze. Het is verandert en voelt niet meer aan zoals voorheen. Tijdens een wandeling merk ik dit vaak extra erg. Dit keer wandelt mijn...

Lichtbankje · 30. maart 2022
Ik zit bij A op de stoel. Zij legt haar handen op mijn rug en laat de energiebanen weer lekker zo stromen als ze kunnen stromen. Dat geeft altijd een gerust stellend en veilig gevoel. Dit keer zo veilig dat ik ondertussen met mijn hand onder mijn hoofd een beetje lekker uit het raam zit te staren. Dat doe ik eigenlijk nooit, zo lekker een beetje vogeltjes kijken. Mijn brein heeft altijd het idee dat het ergens mee bezig moet zijn. En we hebben het net gehad over dat meisje in mij. ‘voel je er...

Traumabankje · 29. maart 2022
Ik plof neer en bestel een cappucino. Ach, en als ik dan toch lekker zit en schrijf, bestel ik er gewoon nog eentje. Met het grootste gemak loop ik naar de balie en vraag ik om nog een rondje. Oja, en ik irriteer me zelfs even aan et feit dat ik niet net als de vrouw achter de balie gewoon wat te doen heb. Het lijkt normaal, een koffie bestellen, jezelf een beetje verwennen, last hebben van wat mixed feelings. Maar dat is het zeker niet. Terwijl ik het doe, besef ik me dat ik nog geen twee...

Levensbankje · 24. maart 2022
Gedachtenkracht, ik geloof daar wel in. Wat je positief en negatief denkt, kun je ook daadwerkeljk op die wijze aantrekken. Ik heb zelf de afgelopen tijd negatief gedacht over het functioneren van mijn lichaam en ik heb het idee dat ik het daarmee ook negatief beinvloed heb.

Levensbankje · 23. maart 2022
Ik lig in bed. Mijn voeten voelen warm en zacht. Ze zijn net liefdevol door mij ingesmeerd met zalf. Mijn handen rusten zachtjes op mijn buik. Mijn ademhaling gaat rustig en gestaag heen en weer. Ik voel me verzorgd en dankbaar voor de gezondheid van mijn lijf. Ik ben blij dat ik vandaag in staat ben geweest om zoveel oefeningen te doen, te wandelen, te genieten van yoga en lekker eten. De laatste dagen heb ik wel anders over mijn lichaam gedacht. Ik vind het stom dat het niet zo werkt als...
Levensbankje · 08. maart 2022
In zweden kocht ik eens een armbandje met de tekst 'kärlek besegra allt': liefde overwint alles. En zo is het ook. De laatste dagen heb ik het zwaar. De energie stroomt niet daar waar hij zou moeten stromen en dat geeft blokkades en pijn. Soms voelt het of ik het donker in glijd en raak ik de liefde een beetje kwijt. Af en toe is daar de angst de liefde te verliezen, toch komt deze elke keer weer terug bij mij. En het is een vreugdevuur te ontdekken hoeveel verschillende vormen en energieën...

Levensbankje · 10. februari 2022
De afgelopen weken ben ik een beetje vervreemd geraakt van mijzelf en mij lijf. Ik voel me gewoon niet mij en mijn benen horen er gewoon niet bij. Ik heb van alles geprobeerd, maar het blijft een beetje geharrewar en getouwtrek aan mijn hersenen en lijf. Het is er gewoon even niet bij. Maar vanavond zit ik er eindelijk weer een beetje warmtjes bij. Na een gesprek met een vriendin zit ik heerlijk met wat eten, kaarsjes en een wijntje op de bank. En het belangrijkste weer helemaal als mij. De...

Levensbankje · 09. februari 2022
De laatste tijd ben ik wat in de war. Ik zit niet zo goed in mijn lijf. En daardoor weet ik ineens niet wat het beste is voor mij. Waar ik eerst altijd met gemak 3 rondjes op een dag liep, voel ik me nu angstig en onvrij. Ik ben het contact met mijn lichaam wat kwijt. Ik weet niet goed wat het vraagt, waar het water me heen draagt. Wil het rust, wil het eten, wil het liever een boekje lezen? Ik kan het niet vinden, ik voel me rusteloos en bang. Toch ben ik 2 dagen geleden maar weer in de...

Levensbankje · 03. december 2021
Ik kan het bijna niet geloven, maar langzaam voel ik mijzelf wegglijden in mijn lijf. Alles in me en om me heen wordt zacht en ik verdwijn met mijn aandacht in de tekst die ik schrijf. Ik kan het bijna niet geloven, omdat ik het weken, maanden niet zo meer heb gevoeld. Vluchten, malen, piekeren, een hoofd dat vast zat van de lijm. Toen dagen in staat van parraatheid en in mijn lichaam in grote strijd. Niet slapen, buikpijn en venijn. Het ging echt eventjes niet zo goed met mij. Nog geen boekje...

Meer weergeven